Jezioro Lubieńskie leży w centrum Lubienia Kujawskiego, tuż przy rynku i kościele. To jedno z najbardziej charakterystycznych jezior miejskich na Kujawach. Wchodzi w system jezior rynnowych ciągnących się w kierunku północnym.
Zbiornik wodny jest siedliskiem: okonia, szczupaka, leszcza, płoci i sandacza. Wokół jeziora rosną olchy, wierzby, trzciny i pałki wodne oraz roślinność zanurzona w postaci: moczarka, rogatek. Występują tu ptaki wodne tj. łabędzie, kaczki krzyżówki i perkozy.
Jezioro pojawia się w źródłach w 1884 jako Lubień, a następnie Jez. Lubieńskie (1963), stanowiło od wieków centrum życia Lubienia Kujawskiego. W XIX wieku stanowiło ważny punkt gospodarczy — działały tu młyny wodne i warsztaty. W okresie międzywojennym było miejscem festynów, zawodów wędkarskich i kąpieliska. W PRL jezioro pełniło funkcję rekreacyjną, a w latach 70. i 80. organizowano tu liczne imprezy gminne.
Dziś wokół jeziora umieszczony jest park miejski z alejkami, pomosty wędkarskie i ścieżka spacerowa wokół jeziora. Nad akwenem roztacza się piękna panorama z kościołem.
Niewielkie jezioro rynnowe w centrum Lubienia Kujawskiego, otoczone jest parkiem i zabudową miejską posiada pow. ok 25-30 ha, głębokość 8-10 m i ma charakter rekreacyjny. Jezioro jest klasycznym przykładem rynny subglacjalnej. Lodowiec, przesuwając się w kierunku południowym, wyżłobił głębokie zagłębienie, które po jego ustąpieniu wypełniła woda. Jezioro nie posiada dużego naturalnego odpływu; wody odprowadzane są systemem melioracyjnym. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 3,3 m, a maksymalna – 12,8 m. Objętość jeziora wynosi 3494,7 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 3220 m, a szerokość 790 m.
W czasach średniowiecza Jezioro stanowiło naturalną ochronę osady Lubienia. W jego pobliżu rozwijały się pierwsze warsztaty rzemieślnicze. Jezioro było ważnym elementem gospodarki — dostarczało wodę i ryby. W okresie międzywojennym Jezioro pełniło funkcję kąpieliska miejskiego. Organizowano tu festyny, zawody wędkarskie, spotkania towarzyskie. Brzeg jeziora był jednym z najważniejszych miejsc rekreacji mieszkańców.
W okresie PRL-u jezioro stało się przestrzenią spacerową i rekreacyjną. W latach 70. i 80. odbywały się tu imprezy gminne, koncerty, zawody sportowe. Powstały wtedy pierwsze pomosty wędkarskie.
Dziś Jezioro Lubieńskie pełni funkcję rekreacyjną i krajobrazową. Stało się popularnym miejscem fotografii lokalnej. Wokół jeziora rozwinięto ścieżki spacerowe i miejsca odpoczynku.
Oprac. B. Grabowski, źródła: Andrzej Richling, Jerzy Solon, Andrzej Macias, Jarosław Balon, Jan Borzyszkowski, Regionalna geografia fizyczna Polski : praca zbiorowa Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2021, s. 187, Jerzy Jańczak (red.), Atlas jezior Polski, t. II, Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 1997, s. 16–17, Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 548.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz