Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gmina Kruszwica. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gmina Kruszwica. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 7 maja 2019

Spychalscy urodzeni we wsi Papros, gmina Kruszwica


Wieś Papros, zwana dawniej Paproś położona jest w powiecie inowrocławskim, gminie kruszwickiej. W tej niepozornej osadzie na świat przyszło na świat wielu działaczy społecznych i żołnierzy. Mieszkańcy wsi czynnie brali udział w I wojnie światowej i w powstaniu wielkopolskim, w rozbrajaniu niemieckich oddziałów wojskowych (1918/1919). W styczniu 1919 r. powstańcy z siekierami w rękach zdobyli budynek Urzędu Celnego w Paprosie, rozbito również pruskiego orła. W budynku Straż zaopatrzyła się w broń, po czym rozbrojono Niemców w okolicy. Wspólnymi siłami ze Strażą Ludową z Dobrego uzbrojonego karabiny maszynowe walczyli z oddziałem Grenzschutzu. Walki przeniosły się do Gniewkowa, gdzie powstańcy ze wsi Papros walczyli przy 5 Pułku Piechoty Wielkopolskiej.





Józef Spychalski1 był rolnikiem, działaczem społecznym. Urodził się 18 marca 1892 roku w Paprosie koło Kruszwicy. Był synem Walentego i Józefy z domu Kmieć. W 1918 roku walczył na froncie zachodnim w armii niemieckiej. W listopadzie tego roku wrócił w rodzinne strony i włączył się w nurt przygotowań do Powstania Wielkopolskiego. W okresie powstania był naczelnikiem Straży Ludowej w Paprosie i z grupą powstańców uczestniczył w rozbrojeniu Heimazschutzu w Przybysławicu i okolicznych miejscowościach. W 1921 roku ożenił się z Florentyną Klichówną. W okresie międzywojennym był aktywnym członkiem Kółka Rolniczego oraz współzałożycielem i prezesem Towarzystwa Powstańców i Wojaków w Pieraniu, a później sekretarzem Związku Powstańców Wielkopolskich. Okres II wojny światowej spędził na wygnaniu w miejscowości Rudniki koło Aleksandrowa Kujawskiego. W 1945 roku wrócił do Paprosa. Tu zmarł 8 kwietnia 1960 roku.

Jan Spychalski2 (na pierwszej fotografii), także rolnik i syn Walentego i Józefy z domu Kmieć, urodził się w 1881 roku. Ożenił się w 1909 roku z Ludwiką Sobocińską z Ośniszczewka. Także brał udział w powstaniu wielkopolskim. Pełnił funkcję sołtysa w Paprosie, był również aktywnym członkiem Kółka Rolniczego w Pieraniu. Zmarł 20 października 1944 roku w miejscowości Ostrowąs koło Nieszawy.

Kapitan Ignacy Spychalski3 tak jak i bracia zajmował się uprawą ziemi, był żołnierzem. Urodził się 1 lipca 1894 roku w Paprosie, syn Walentego i Józefy. Podczas I wojny światowej walczył w armii niemieckiej. W grudniu 1918 roku wstąpił do 31 Pułku Piechoty we Włocławsku. Na początku stycznia 1919 roku walczył w pododdziale kapitana Zybdyra o wyzwolenie miasta Inowrocławia. Ukończył szkołę średnią w Brześciu i szkołę podchorążych w Warszawie. Awansował do stopnia porucznika. Od 1922 roku prowadził gospodarstwo rolne w Paprosie. W okresie międzywojennym był sołtysem w Paprosie, a od 1936 roku wójtem gminy Kruszwica i członkiem Sejmiku Powiatowego w Mogilnie. Poza tym był sekretarzem Kółka Rolniczego w Pieraniu, dowódcą 8 Kompanii Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego w swojej gminie, przewodniczącym Rady Szkolnej w Woli Wapowskiej oraz członkiem Związku Plantatorów Buraka Cukrowego i Bractwa Strzeleckiego w Kruszwicy. Przez wiele lat pełnił funkcje komendanta Towarzystwa Powstańców i Wojaków w Pieraniu oraz Wrocławiu. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Okres okupacji hitlerowskiej spędził w oflagach jenieckich w Lubece, Sandbostel, Itzehoe i Woldenberg. Po II wojnie światowej wrócił do Paprosa. Od 1964 roku mieszkał w Inowrocławiu. Za działalność niepodległościową i społeczną został odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Medalem „Zwycięstwa i Wolności” i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Za udział w powstaniu wielkopolskim, w 1973 roku awansował do stopnia kapitana. Zmarł 20 listopada 1977 roku w Inowrocławiu.

Opracowanie Bartłomiej Grabowski, źródła:
  • H. Łada, Wybitniejsi działacze organizacji rolniczych na Kujawach 1864-1939, Inowrocław 1984.
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VII, Warszawa, 1886.
  • Fotografie pochodzą z książki H. Łady, Wybitniejsi działacze...
1Jak odbyło się oswobodzenie Pierania spod jarzma pruskiego. W: Dziennik Kujawski nr 1 z 1.I.1927 r., Zebranie Towarzystwa Powstańców i Wojaków. W: Dziennik Kujawski nr 27 z 4.II.1927 r., Książeczka Wojskowa Józefa Spychalskiego wydana przez Powiatową Komendę Uzupełnień. Inowrocław 13.III.1923 r.
2Akta Starostwa Strzelińskiego sygn. 52 k. 239-240 Straosta do Komisariatu Obwodowego w Chełmcach z 7.VII.1923 r., Odpis skrócony aktu zgonu wydany przez USC Koneck z dnia 21.VII.1961 r.
3Akta Starostwa Strzelińskiego sygn. 7 k. 139 Starosta do Wojewody z 23.VI.1930 r. dot. opinii sołtysów., Roczna działalność Towarzystwa Powstańców i Wojaków w Pieraniu. W: Dziennik Kujawski nr 23 z 28.I.1928 r., Wybór nowego wójta. W: Dziennik Kujawski nr 287 z 11.X.1936 r., Dokument mianowania na stopień kapitana. Wydany przez Ministerstwo Obrony Narodowej. Warszawa dn. 11.I.1973 r.

poniedziałek, 24 grudnia 2018

Powstańcy Wielkopolscy z Chełmiczek, Chrosna, Gocanówka i Gocanowa, gmina Kruszwica



Powstańcy Wielkopolscy Chełmiczki

Drogowski Józef. Rodzice: lgnacy, Jadwiga. Ur.: 1893-03-07, Chełmiczki.1 Józef Drogowski z chwilą organizowania się Powstania Wielkopolskiego na terenie Kruszwicy w powiecie Inowrocławskim wstąpił w jego szeregi jako ochotnik i brał udział z bronią w ręku w walkach o Bachorce, Dąbrowa Biskupia, Kruszwica oraz w dniach 5 i 6 stycznia 1919 r. w walkach o Inowrocław. Przynależał do komp. Kruszwickiej dowodzonej przez mjr Maznera.



Mazalon, LeonRodzice: Andrzej, Franciszka Wojdyłło. Ur.: 1902-02-09, Chełmiczki.2 Brał udział w Powstaniu Wlkp. od 28.12.1918 do 30.01.1919 pod Gnieznem (zdobywanie koszar), Zdziechową, następnie wcielony jako ochotnik do 2 (16) Pułku Ułanów Wlkp. Był na froncie Słupia, Kępno, Sulmierzyce, Odolanów, w szwadronie 4 pod dow. rotm. Płacheckiego.



Piotrowski, Jan. Rodzice: Józef, Antonina Bilak. Ur.: 1899-06-02, Chełmiczki.3 Zweryfikowany jako Powstaniec Wlkp. na podstawie zaświadczenia Archiwum Państwowego Poznań. Brał czynny udział w Powstaniu Wlkp. w luźnych oddziałach, następnie w Kompanii Kruszwickiej o Inowrocław na froncie kujawskim, pod dow. kpt. Nowickiego, obecnie podpułkownika. Po zakończeniu akcji powstańczej pełnił służbę wojskową w 59 Pułku Piechoty Wielkopolskiej do sierpnia 1922, przeniesiony do rezerwy. Okres okupacji przepracował w mleczarni w Chełmach do chwili przeniesienia na emeryturę.



Sobociński, Szczepan. Rodzice: Antoni, Anna. Ur.: 1897-12-06, Chełmiczki.4 Bierze czynny udział z bronią w ręku przy oswobodzeniu Kruszwicy, Inowrocławia, Nakła, Szubina oraz okolicznych miejscowości w powiecie inowrocławskim pod dowództwem druha Nowickiego, Nowak i Dratwińskiego.



Tomaszewski, Franciszek. Rodzice: Ignacy, Stanisława. Ur.: 1898-10-02, Chełmiczki.5 Franciszek Tomaszewski brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim od dnia 2.1 do dnia 4.5.1919 r. przy oswobodzeniu Strzelna i Inowrocławia. Zmarł w 1953 r Zmarł 27.8.1953 r.



Powstańcy Wielkopolscy Chrosno

Piotrowski, CzesławRodzice: Jan, Anna. Ur.: 1900-10-09, Chrosno.6 Wstąpił w dniu 01.01.1919 r. ochotniczo do Kompanii Gnieźnieńskiej i brał udział z bronią w ręku w walkach o Inowrocław, Szubin, Rynarzewo. Pozostał w składzie 58 pułku piechoty biorąc udział we wszystkich walkach tego pułku. Za waleczność w czasie walk przeciwko Niemcom został przez dowództwo 14 Dywizji Piechoty odznaczony "Krzyżem Walecznych". Jest powstańcem wielkopolskim i został zweryfikowany przez Zarząd Główny Zw. Powstańców Wlkp. za nr 3371 z dnia 21.08.1947 r. Jest członkiem ZBoWiD i posiada legitymację nr 042680. W czasie okupacji pozostał Polakiem i nie współpracował z okupantem.

Smul, AntoniRodzice: Józef, Katarzyna. Ur.: 1889-05-28, Chrosno.7 Brał czynny udział z bronią w ręku w Powstaniu Wielkopolskim. Od 3.01.do 8.01.1919 r. w oddziale powstańców Kruszwica. Brał udział w walkach o oswobodzenie miasta Kruszwica i Inowrocław pod dow. kpt. Owczarskiego. 2.01.1919 r. w Strzelnie które zostało wyzwolone, wstąpił do kompanii miejscowej pod dow. kpt. Józefa Owczarskiego z Młynów. Od tego dnia oczyszczono po drodze wsie Młyny, Młynice, Kijewice, Mirosławice, Sierakowo, Włostowo, Rzeszyn, Chrosno, Racice w kierunku Kruszwicy z oddziałów Grenzschutzu. W wyniku czego 3.01.1919 r. przystąpiono do odbicia Kruszwicy. Z kolei 5.01.1919 r. pod dow. kpt. Owczarskiego toczył bitwę w Inowrocławiu o koszary i dworzec. 8.01.1919 r. po oswobodzeniu Inowrocławia zwolnił się z powodu tego, że miał ojca starego na gospodarstwie.

Powstańcy Wielkopolscy Gocanowo

Frąszczak, FranciszekRodzice: Franciszek, Marianna.. Ur.: 1895-07-14, Gocanowo.8 Drugostronnie wymieniony, według danych podanych przez Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Lille, w piśmie nr 0761 z dnia 25.03.59 r., wstąpił do powstania dnia 3.01.1919 r. w miejscowości Gocanowo z grupą ochotników dostał się do Kruszwicy, gdzie wszedł w skład oddziału pod dowództwem Nowaka. Walczył w Chełmcach, Inowrocławiu (zdobywanie dworca i koszar) i w Złotnikach. Udział w powstaniu został odnotowany w PKU w Inowrocławiu, lecz legitymacji, poza książeczką wojskową, nie posiada. We Francji nie starał się o weryfikację, gdyż obarczony liczną rodziną, nie mógł zajmować się innymi sprawami. Do Francji wyjechał w 1930 r. i pracował jako górnik do 1951 r. Obecnie jest na emeryturze. Brał udział w ruchu oporu we Francji (POWN). Posiada obywatelstwo polskie.

Grześkowiak, LudwikRodzice: Stanisław, Marianna. Ur.: 1897-07-30, Gocanowo.9 Kol. Ludwik Grześkowiak w styczniu 1919 r. jako członek tajnej organizacji powstańczej brał udział w akcji zbrojnej przy oswobodzeniu Strzelna, Kruszwicy, Mątew, Inowrocławia i Gniewkowa pod dowództwem kpt. Dratańskiego, następnie kpt. Cymsa. W Inowrocławiu brał udział w zdobyciu dworca kolejowego i obiektów kolejowych.Z oddziałów powstańczych utworzono 5 p.p. przemianowany później na 59 p.p. w Inowrocławiu, gdzie służył do 1921 r. jako sierżant. Brał udział w Powstaniu Warszawskim w oddziale "Baszta".

Grześkowiak, MichałRodzice: Stanisław, Maria Zielińska. Ur.: 1894-09-27, Gocanowo.10 Kol. Grześkowiak Michał brał czynny udział z bronią w ręku w powstaniu wielkopolskim, w walkach pod Kruszwicą, Inowrocławiem, d-ca kpt. Paweł Cyms. Od 1919 r. do 1921 w wojsku polskim jako kapral. Od roku należy do ZBoWiD w Gdyni (...). (…)

Grześkowiak, MichałRodzice: Stanisław, Maria Zielińska. Ur.: 1894-09-27, Gocanowo.11 Kol. Grześkowiak Michał brał czynny udział z bronią w ręku w powstaniu wielkopolskim, w walkach pod Kruszwicą, Inowrocławiem, d-ca kpt. Paweł Cyms. Od 1919 r. do 1921 w wojsku polskim jako kapral. Od roku należy do ZBoWiD w Gdyni (...). (…)

Halagiera, JanRodzice: Tomasz, Katarzyna Kotas.. Ur.: 1900-08-13, Gocanowo.12 Wstąpił jako ochotnik 28.12.1918 r. do oddziału powstańczego w Łabiszynie i pod dow.mjr. Wleklińskiego brał udział z bronią w ręku w zajmowaniu Łabiszyna. następnie walczył pod Paterkiem, Nakłem i Szubinem. Z kolei został wcielony do 17. Pułku Ułanów w Gnieźnie. Z wojska został zwolniony 21.11.1921 r. Jest zweryfikowanym Powstańcem Wielkopolskim na podstawie zaświadczenia Centralnego Archiwum Wojskowego Warszawa Nr 18766 z dnia 16,1,1969r.

Nowak, MarcinRodzice: Józef. Ur.: 1875-10-02, Gocanowo.13 Nowak Marcin zgłosił się dnia 6 stycznia 1919, jako ochotnik do Kompanii Strzelińskiej i brał czynny udział z bronią w ręku w walkach na froncie północno- wielkopolskim pod Strzelnem, Kruszwicą i Czarnkowem, wobec czego zasługuje na odznaczenie Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W czasie okupacji nie współpracował z okupantem, volkslisty nie posiadał i pozostał Polakiem Jako Powstaniec Wielkopolski został zweryfikowany przez Zarząd Główny Związku Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu z 1947 roku za nr 2350.



Powstańcy Wielkopolscy Gocanówko

Staszewski, FranciszekRodzice: Ignacy, Katarzyna. Ur.: 1899-08-13, Gocanówko.14 Staszewski Franciszek brał czynny udział w Powstaniu Wlkp. z bronią w ręku od 04.01.1919 do 20.02.1919 r. w kompanii kruszwickiej pod dowództwem kpt. Nowaka przy oswobodzeniu Kruszwicy, Mątew, Inowrocławia i okolicy.


Fot. Przemarsz żołnierzy Armii Wielkopolskiej ul. Lipową - 1919 rok http://www.godziszow.pl/ źródło: http://powstancy-wielkopolscy.pl/

1Uchwała Rady Państwa nr: 12.22-0.76 z dnia 1966-12-22
2Uchwała Rady Państwa nr: 07.28-0.152 z dnia 1960-07-28
3Uchwała Rady Państwa nr: 12.19-0.2385 z dnia 1974-12-19
4Uchwała Rady Państwa nr: 03.08-0.64 z dnia 1958-03-08
5Uchwała Rady Państwa nr: ?
6Uchwała Rady Państwa nr: 12.06-0.961 z dnia 1957-12-06
7Uchwała Rady Państwa nr: 12.18-0.1055 z dnia 1958-12-18
8Uchwała Rady Państwa nr: 06.06-0.472 z dnia 1959-07-06
9Uchwała Rady Państwa nr: 03.29-0.173 z dnia 1971-03-29
10Uchwała Rady Państwa nr: 01.25-0.11 z dnia 1968-01-25
11Uchwała Rady Państwa nr: 01.25-0.11 z dnia 1968-01-25
12Uchwała Rady Państwa nr: 03.29-0.173 z dnia 1971-03-29
13Uchwała Rady Państwa nr: 12.28-0.976 z dnia 1957-12-28
14Uchwała Rady Państwa nr: 12.04-0.1026 z dnia 1958-12-04

Powstańcy Wielkopolscy urodzeni we wsi Szarlej, Piecki i Papros, gmina Kruszwica



Powstańcy Wielkopolscy urodzeni we wsi Szarlej, gm. Kruszwica

Dzikowski Jan, syn Wawrzyna i Marii, urodzony 13.07.1885 r. we wsi Szarlej.1 Brał czynny udział jako ochotnik Powstaniec przy oswobodzeniu obozu jeńców I wojny światowej rosyjskich w Słupcy pod Koninem. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, w walkach o oswobodzeniu Mogilna i Orchowa oraz okolicznych miejscowości pod dowództwem sierżanta Sawickiego i porucznika Mincickiego.

Orzechowski Stanisław, syn Tomasza i Marii, urodzony 24.10.1895 r. we wsi Szarlej.2 Oczachowski Stanisław. Weteran Powstania Wielkopolskiego 1918/19. Dnia 6 grudnia 1918 r. wstępuje jako ochotnik do 1 kompanii inowrocławkiej i bierze udział w walkach o miasta Inowrocław i Bydgoszcz.

Powstańcy Wielkopolscy urodzeni we wsi Piecki, gm. Kruszwica

Głowacki Jan, syn Jana i Józefy z domu Brózda, urodziny 31.08.1889 r. we wsi Piecki.3 Twórca oddziału powstańczego na Kujawach w końcu grudnia 1918 roku. Walczył o miasto Strzelno z bronią w ręku dnia 02.01.1919. Brał udział w oswobodzeniu Kruszwicy. Brał udział w zdobyciu dworca i miasta w Inowrocławiu. Brał udział w walkach podjazdowych z patrolami niemieckimi. pod Gniewkowem, Tarkowem, Płonkowem i Brzozą pod Bydgoszczą. Wszedł w skład dowództwa grupy Cymsa, kierując dalszą akcję zbrojną na Bydgoszcz, Gniewkowo i Toruń. Brał udział w delegacji, która spowodowała kapitulację załogi pruskiej w Inowrocławiu. Zagwarantował i przeprowadził spokojny wymarsz załogi niemieckiej z miasta do Złotnik Kujawskich, w myśl umowy kapitulacyjnej. Przyjęty do WP jako kapitan i dowódca baterii zap. 15 P. A. C. W kwietniu 1923 zwolniony na własną prośbę z armii, przeszedł do służby w sądzie. W listopadzie 1939 wywieziony wpierw do baraków w Poznaniu, po czym do Krakowa, gdzie pracował jako księgowy. Po wojnie pracował w PUR w Katowicach jako radca prawny, po czym w innych przedsiębiorstwach.

Nowak Telesfor, syn Józefa i Rozalii z domu Wilandowska, urodzony 10.12.1901 r. we wsi Piecki.4 Telesfor Nowak od 15 listopada 1918 roku członek Komitetu przygotowującego Powstanie Wielkopolskie. Od 3 stycznia 1919 roku pod dowództwem Jana Bogacza brał udział w rozbrajaniu Niemców w Bachorcach, Paprosie, Dąbrowie Biskupiej. Od 6 stycznia uczestniczył w walkach o Inowrocław, a od 10 stycznia do 18 lutego 1919 roku działał w Ramach Powstania Wielkopolskiego na odcinku Opoki - Wielowieś. Po zwolnieniu z wojska pracował od grudnia 1921 roku, nie wyłączając okupacji w Cukrowni Kruszwica.

Powstańcy Wielkopolscy urodzeni we wsi Papros, gm. Kruszwica

Barczak Bronisław, syn Andrzeja i Apolonii z domu Waszak, urodzony 1.08.1890 r. we wsi Papros.5 Od 03 do 05.01.1919 bierze udział z bronią w ręku w szeregach powstańczych pod dowództwem Jana Bogacza przy rozbrajaniu placówek niemieckich w Paprosie, Woli Wapowskiej i Kruszwicy, pow. Inowrocław. Od 04.01.1919 do maja 1919 pełnił służbę w Straży Ludowej. W czasie okupacji był szykanowany ze strony władz niemieckich – zesłany na 4 tygodnie do obozu w Łodzi, za to że nie zgodził się na zmianę narodowości.

Spychalski Ignacy, syn Walentego i Józefy z domu Kmieć, urodzony 1.07.1894 r. we wsi Papros.6 Brał czynny udział jako ochotnik z bronią w ręku przy oswobodzeniu Inowrocławia od 5 do 7 stycznia 1919 jako dowódca plutonu w 31 Pułku Piechoty Strzelców Kaniowskich, pod dow. kpt. Zabdyra. W 1939 bierze udział w kampanii wrześniowej w walkach pod Kutnem, na szlaku Puszczy Kampinoskiej. We wrześniu 1939 zabrany do niewoli niemieckiej, gdzie przebywał w oflagu X a w Lubece.

Zieliński Kazimierz, syn Nikodema i Antoniny z domu Swiercz, urodzony 13.02.1891 r. we wsi Papros.7 Jako członek organizacji wojskowej wstąpił dnia 3 stycznia 1919 r. ochotniczo w szeregi powstańcze i brał czynny udział z bronią w ręku w walkach powstańczych w okolicy Pierania, Przybysławia, Dąbrowy Biskupiej, Wonorza i Radojewic pod dowództwem Alkiewicza, następnie wcielony został do oddziału powstańczego pod dowództwo por. Modrzejewskiego Antoniego i walczył o oswobodzenie Inowrocławia, Złotnik Kujawskich i dalej na froncie kujawskim. Dnia 30.04.1919 r. zwolniony z wojska do rezerwy z powodu choroby ojca i zajmował się gospodarstwem rolnym.

Opracowanie Bartłomiej Grabowski, na podstawie listy odznaczonych Wielkim Krzyżem Powstańczym, z niewielkimi zmianami, [w:] strona: http://powstancy-wielkopolscy.pl

1Uchwała Rady Państwa nr: 03.08-0.64 z dnia 1958-03-08
2Uchwała Rady Państwa nr: 03.23-0.275 z dnia 1973-03-23
3Uchwała Rady Państwa nr: 04.04-0.118 z dnia 1958-04-04
4Uchwała Rady Państwa nr: 04.04-0.118 z dnia 1958-04-04
5Uchwała Rady Państwa nr: 01.25-0.11 z dnia 1968-01-25
6Uchwała Rady Państwa nr: 01.25-0.11 z dnia 1968-01-25
7Uchwała Rady Państwa nr: 06.14-0.217 z dnia 1965-06-14

piątek, 21 grudnia 2018

Znane rody szlacheckie z okolic Polanowic i Sukowych, gmina Kruszwica


Znamy kilka osób dziedziczących w Sukowych, w parafii Polanowice  na przestrzeni lat 1357-1481, jednak tylko w nielicznych przypadkach można określić ich przynależność herbową. Przykładem osoby z udaną identyfikacją herbu jest Chwał z Sukowych, który do dokumentu strzeleńskiego przywiesił pieczęć z herbem Radwan. W źródłach występował do 1445 r., był podsędkiem klasztornym w Strzelnie, kilkakrotnie świadkował w dokumentach strzeleńskich. Do tego samego dokumentu z 1435 r. swoją pieczęć z herbem Pomian przywiesił Mikołaj z Sukowych, który z kolei był sędzią klasztornym u norbertanek strzelińskich, zapewne trzeba go identyfikować z Mikołajem starym, który występował w testacjach dokumentów klasztornych z lat 1403-1453. według dawniejszej literatury w Sukowych dziedziczyli także Awdańcy.

Dokumenty źródłowe z XIV-XV wieku przekazują imiona wielu dziedziców parafii Polanowic, lecz nie pozwalają one jednoznacznie określić przynależności rodowej tej szlachty. Można domniemywać, że niektórzy spośród posesjonatów w tej wsi to przedstawiciele Łabędziów. Pojawiały się wśród nich używane przez ten ród imiona Piotr, Andrzej, Dziersław, Świętosław, a tradycja używania imion agnatycznych wśród kujawskich rodów była silna. Łabędziowie posiadali na Kujawach klucz piotrowski i możliwe, że pewna rodzina z Polanowic mogła być odpryskiem tej starej genealogii. W XV w. Polanowice były już wsią z kilkoma działami, bowiem gdy w 1423 r. doszło do konfliktu o dziesięcinę z tej miejscowości, to pozywając scholastyk kruszwicki Jarand sądził się z pięcioma dziedzicami – Janem, Mikołajem, Klemensem, Dziersławem i Piotrem.

Wieś Baranowo leży w parafii Polanowice. Pierwszym znanym właścicielem Baranowa, był pewien Baran żyjący w 1 połowie XIII wieku, który miał synów Bogumiła i Marcina. Nie jest znana ich przynależność rodowa. W zapiskach sądowych kruszwickich z 1 polowy XV wieku pojawia się pewien Bolko czyli Bolesta z Baranowa i jego bracia: Maciej, Jakub, Jan i Mikołaj. Niektórzy badacze, kierując się kryterium imionowym, uważają Bolestę za przedstawiciela rodu Jastrzębców (Bolestów).

Niedaleko Polanowic i w tejże parafii leży wieś Racice. Z dokumentów pochodzących z połowy XV wieku znamy wielu dziedziców Racic, co pozwala wysunąć przypuszczenie, że wieś była już wtedy mocno podzielona. Nasuwają się jednak wątpliwości identyfikacyjne związane z zapisem źródłowym miejscowości Racice, które można też uznać za Racięcin w powiecie radziejowskim. W zapisce z 1442 r. poświadczeni są bracia Andrzej i Bartosz z Racic w sporze z Mikołajem z Giżewa o dziedzictwo w Racicach. Ten ostatni zgłaszał też do Racic prawo bliższości. Andrzej Racicki jest pewnie utożsamiany z Andrzejem występującym z matką Jachną i jej innymi, nie wymienionymi imiennie, dziećmi w 1440 r. W tym samy czasie z Racic pisali się Maciej, Klemens i Bartosz. Niestety nie można określić przynależności rodowej tych dziedziców, chociaż S. Kozierowski uważał ich za Sulimów, nie argumentując jednak swego przypuszczenia.

Opracowanie Bartłomiej Grabowski, ź: Z Dziejów Pogranicza Kujawsko-Pomorskiego III, Strzelno-Kruszwica 2015, pod red. D. Karczewski i M. Wilczak-Karczewskiej, publikacja J. Karczewska pt. Rody rycerskie w okolicy Kruszwicy i ich majątki w późnym średniowieczu, s. 45-47; S. Kozierowski, Pierwotne osiedlenie pojezierza Gopła, „Slavia occidentalis”, t. 2; 1922, s. 27; J. Bieniak, Ród Łabędziów, Geneologia, Studia nad wspólnotami krewniaczymi i terytorialnymi w Polsce średniowiecznej na tle porównawczym, pod red. J. Hertla i J. Wroniszewskiego, Toruń 1987, s. 13; S. Kozierowski, Szematyzm historyczny ustrojów parafialnych dzisiejszej archidiecezji gnieźnieńskiej, Poznań 1934, s. 169; J. Karczewska, Własność szlachecka na pograniczu wielkopolsko-kujawskim, s. 152; Herb Junosza Baranowskich z Kujaw, w: T. Gajl, Herbarz Polski od średniowiecza do XX wieku, Gdańsk 2007.