niedziela, 23 grudnia 2018

Mit o relikwiarzu kruszwickim


Kruszwicki relikwiarz pochodzi tak naprawdę z Włocławka. Dzieło sztukipowstało w 2. ćwierci XII wieku, przypuszczalnie w Szwabii, wiązane jest z warsztatem w Zwiefalten. Obiekt w kształcie prostokątnej, niskiej skrzyneczki na czterech nóżkach, wykonany z drewna dębowego pokrytego blachą miedzianą dekorowaną emalią żłobkową (niebieską, jasnoniebieską, białą i zieloną), grawerowaniem i złoceniem. Wieko relikwiarza zdobi scena Wniebowstąpienia, dwa boki dłuższe i jeden krótszy zawierają popiersia dziesięciu Apostołów w arkadach. Prawy bok ma szybkę szklaną umożliwiającą oglądanie relikwii, które umieszczone były w szklanej ampułce.

Według mylnej hipotezy naukowej z XIX wieku miał pochodzić z katedry w Kruszwicy. Do połowy XIX wieku zabytek znajdował się w skarbcu katedralnym we Włocławku. Kapituła katedry podarowała relikwiarz profesorowi Kazimierzowi Stronczyńskiemu, który przekazał go znanemu kolekcjonerowi Józefowi Rusieckiemi. Do Muzeum Narodowego w Krakowie zabytek trafił w 1909 roku, jako dar z kolekcji Stanisława Ursyn Rusieckiego, syna Józefa.

Wymiary:wys. 8,2 cm, dług. 24,9 cm, głęb. 12 cm, Nr identyfikacyjny: MNK IV-Z-1954/1

Źródło: http://katalog.muzeum.krakow.pl/

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz