Michałowski Lucjan (1883-1943), architekt, malarz. Ur. 28 stycznia w Kórniku jako syn właściciela małego folwarku Wincentego i Antoniny z Menclewskich. Uczył się w gimn. w Trzemesznie i Wschowie, następnie w latach1904-08 studiował architekturę na politechnice w Monachium i uczęszczał na studium rysunku i aktu w tamtejszej akad. sztuk pięknych. W 1910 r. zamieszkał w Poznaniu i rozpoczął pracę jako samodzielny architekt. Poświęcił się głównie budownictwu sakralnemu, projektował kościoły i rozbudowywał je. Działał przeważnie na terenie Wielkopolski. Do jego prac należą kościoły: na Głównej w Poznaniu, Św. Wawrzyńca w Gnieźnie, w Domachowie, Ludziskach koło Inowrocławia, Górze koło Żnina, Rogowie w Kieleckiem, loggia przy kościele Bożego Ciała w Poznaniu. Projektował również wyposażenie wnętrz kościelnych (ołtarze, konfesjonały, ławki, stalle), m.in. do kościoła Salezjanów w Poznaniu, kaplicy kościoła Franciszkanów w Poznaniu, ołtarz główny do kościoła w Ludziskach. Sprawował nadzór nad odnawianiem zabytkowych kościołów na Zdzieżu w Borku i Franciszkanów w Poznaniu. Był twórcą projektów pomników: Powstańców Wielkopolskich na cm. W Gostyniu, Wdzięczności w Poznaniu, Serca Jezusa na rynku w Gostyniu, Królowej Korony Polskiej w Środzie. Główną budowlą publiczną autorstwa Michałowskiego jest gimnazjum w Gostyniu, gdzie projektował również inne budynki, jak bank, czytelnię dla kobiet, dom parafialny, łazienki miejskie, kino, domy w rynku. Zmarł w Poznaniu 24 listopada 1943 r. Był żonaty (od 1912) z Heleną Haertle, pozostawił synów: Przemysława, historyka sztuki, Bohdara, ekonomistę, Sławosza, inż. architekta, i Kornela, muzykologa. Równolegle z architekturą uprawiał działalność malarską. Wystawiał swe prace od 1910 w Poznaniu i Krakowie. Należał do Koła Artystów Wielkopolskich i na pierwszej jego wystawie (1914) pokazał 13 prac malarskich i projekty architektoniczne. Wystawy zbiorowe prac malarskich odbyły się w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięnych w Poznaniu w 1932, 1935 i 1938 r. W pierwszym okresie twórczości, do 1925 r., malował krajobrazy, portrety, martwe natury, głównie w technice olejnej, jak również wykonywał rysunki piórkiem, często podkolorowane, o motywach architektonicznych. Z czasem przerzucił się wyłącznie na technikę akwarelową i rysunek miękką kredką i węglem (liczne krajobrazy, widoki miast i zabytkowej architektury). Spuścizna artyst. autora znajduje się w posiadaniu rodziny w Poznaniu. Muzeum Narodowe w Poznaniu ma akwarele: „Ratusz w Bruges” (1934) i „Widok na Giudecę w Wenecji” (1936).
Ołówek "Venezia, San Giorgio Maggiore", rysunek bazyliki sygnowany
Lucjan Michałowski, 1942 r.
Źródła: Polski Słownik Biograficzny, Henryk Kondziela, Michałowski Lucjan, [w:] Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków, z. 1, Poznań, Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków, 2000; Wielkopolski Słownik Biograficzny, Warszawa-Poznań, PWN, 1981.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz